tien herkenbare gedachten over mobieltjes uit de jaren 90

maandag 11 juli 2016 blog Soms is het zo fijn even terug te denken aan vroeger. Aan de mooie jaren ‘90 waarin smartphones nog niet bestonden, we inbelden op het internet via de vaste telefoon en internet op de telefoon onbetaalbaar was. Wie na de jaren ‘90 geboren is, zal deze gedachtes over mobieltjes niet herkennen. ‘Samen spelen? Kom naast me staan!’
Tegenwoordig start je een verbinding op en kun je met de hele wereld spelen. Dat was in de nineties wel anders. Aangezien Snake bijna het enige spel op de telefoon was, kon je niet samenspelen. Dus moest je naast elkaar komen staan om samen op één toets te drukken. Het eigenlijke spelletje was: ‘Wie het hardste drukt, die wint’, maar dat had niemand door.

‘Waarom maakt dat toetsenbord zoveel herrie?’
Stiekem even een sms’je sturen in de klas? Vergeet het maar. De toetsen van het toetsenbord op het toestel waren zo luid dat de leraar het zeker zou merken. Het is natuurlijk ontzettend irritant als de docent je niet in vrede je sms’je laat afmaken.

‘Had ik maar geen naam met een A’
In de jaren ‘90 was het een groot probleem als je tante net een nieuwe telefoon had en jouw naam met een ‘A’ begint. Zeker weten dat je honderden keren per dag werd gebeld omdat jouw naam als eerste opdook. Hoeveel ‘broekzakgesprekken’ heb jij al gehad?

‘Welk hoesje moet er over mijn Nokia 3310?’
Wat flipcases en bumpers tegenwoordig voor een smartphone betekenen, betekenden de trendy hoesjes uit de jaren ‘90 voor een Nokia 3310. Ze waren verkrijgbaar in de meest verschrikkelijke kleuren. Van roze tot rood, van de Zweedse vlag tot een brandende vlam. Je kon er ontzettend de blits mee maken. Het gewone hoesje was veel te saai, dus er moest meteen een vervangende hoes komen.

‘Ik móet die ringtone hebben’
Had je net voor tien gulden aan beltegoed gekocht, hoorde je een fantastische ringtone. Daar ging het halve beltegoed direct aan op, want zonder die ene ringtone hoorde je er niet bij. Het was zo goed gecomponeerd; een echt meesterwerkje. De gangmaker op ieder feest. Dat zo’n beltoon 5 gulden kostte, dat vergeten we maar even.

‘Beste camera ooit!’
Zoveel techniek in zo’n klein apparaatje! Nooit meer met een wegwerpcamera over straat, maar met de camera in je mobiele telefoon. De hele familie moest zien wat voor ontzettend goede camera er wel niet in zat.
 
Natuurlijk stelde de camera eigenlijk niet zo veel voor, maar wat waren we blij met 0.3 megapixels. Over twintig jaar vinden we die 12 megapixels die nu op een smartphone zitten ook weinig.

‘Even op WAP!’
Internetten op je telefoon was in de ‘90s echt iets wat alleen rijke mensen deden. Er was nog geen echte browser zoals Safari of Chrome, maar je had ‘WAP’: Wireless Application Protocol. Het was een verschrikkelijk iets, maar wat was het fijn als je toestemming kreeg van papa en mama om er een spelletje op te downloaden.
 
Jammer genoeg kostte zo’n spel vaak wel tien gulden. Daar ging je beltegoed voor deze maand. Dan maar weer ouderwets een brief schrijven.

‘Waar zit dat sterretje?’
Hoeveel keer moet je op een 1 drukken om een sterretje te krijgen? Ongeveer achttien keer. En dan kwam je het sterretje al twee keer tegen, maar drukte je te ver door, waardoor je weer opnieuw kon beginnen.
 
Ook een leuke: het woord ‘oliebol’ in cijfers spellen en dan het scherm omkeren. Wat was je toch geniaal met mobiele telefoons als je dat kon.

‘Is het beltegoed nu al weer op?’
De gedachte: “Ik heb iets te veel maand aan het einde van mijn beltegoed” was een hele herkenbare in de ‘90’s. Waar ging al dat geld toch aan op? Zogenaamd belde je amper, stuurde je zeker geen sms’jes en spelletjes downloaden via WAP deed je al helemaal niet. Het beltegoed leek wel weg te vliegen. Gelukkig namen papa en mama even een nieuwe kaart mee als ze boodschappen gingen doen.

‘Internet zou wel eens heel groot kunnen worden’
Aan het eind van de jaren ‘90 werd gesproken over internet op de telefoon. Op het nieuws hoorde je wat dat ‘internet’ in zou houden. De legendarische woorden: “Internet zou wel eens heel groot kunnen worden” werd er gesproken. Als we toen eens hadden geweten wat internet in 2016 voor ons zou betekenen.